English (UK)Greek

Αφιερωματα

02 Δεκ
Josef Koudelka

Ο Josef Koudelka γεννήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 1938 στη Boskovice της Μοραβίας, στην πρώην Τσεχοσλοβακία. Ξεκίνησε φωτογραφίζοντας την οικογένειά του και τους γύρω του με μια μηχανή Bakelite 6x6. Το 1961 πήρε το πτυχίο του από το Πολυτεχνείο της Πράγας και την ίδια χρονιά έκανε την πρώτη έκθεση φωτογραφίας. Αργότερα εργάστηκε ως αεροναυπηγός στην Πράγα και την Μπρατισλάβα.

01 Δεκ
MARIO GIACOMELLI

Γεννήθηκε το 1925 στη Senigallia (Ancona) της Ιταλίας. Στο διάστημα 1933-1940 εργάστηκε σε τυπογραφείο. Το 1934 άρχισε να ζωγραφίζει και να γράφει ποιήματα, ενώ το 1938 έφτιαξε τα πρώτα κολλάζ με τυπωμένα γράμματα. Με τη φωτογραφία ασχολήθηκε το 1954, μαθαίνοντας την τεχνική από φωτογραφικό όμιλο της πόλης του. Αρχικά φωτογράφισε φίλους, απόψεις της περιοχής και νεκρές φύσεις. Σε όλο του το έργο καταπιάστηκε κυρίως με την αποτύπωση της καθημερινής ζωής της ιταλικής επαρχίας, συχνά όμως φωτογράφισε και τα τοπία της χώρας του. Επίσης έχει ασχοληθεί και με την φωτογραφική εικονογράφηση εκδόσεων.

29 Νοε
Garry Winogrand ( 1928-1984 , Αμερικανός φωτογράφος)

Λόγια από ένα μεγάλο φωτογράφο

Η φωτογραφία δεν έχει να κάνει με αυτό που φωτογραφίζεται. Η φωτογραφία έχει να κάνει με το πώς φαίνεται αυτό που φωτογραφίζεται.

Για μένα η πραγματική δουλειά της φωτογραφίας είναι να συλλάβει ένα κομμάτι της πραγματικότητας (ό,τι κι αν είναι αυτό) στο φιλμ. Αν αργότερα η πραγματικότητα σημαίνει κάτι για κάποιον άλλο, τόσο το καλύτερο.

Κάθε φωτογραφία είναι μια μάχη ανάμεσα στη μορφή και το περιεχόμενο.

29 Νοε
Sebastião Salgado
Ο Sebastião Ribeiro Salgado γεννήθηκε στη Βραζιλία στις 8 Φεβρουαρίου 1944 στην Aimorés, μια μικρή πόλη 16.000 κατοίκων. Μέχρι τη δεκαετία του 1940 η περιοχή ήταν καλυμμένη κατά 70% από τροπικά δάση και θεωρούνταν ένα από τα 25 σημαντικά περιβαλλοντικά σημεία του πλανήτη. Σήμερα, το δάσος καλύπτει 7%, ενώ στη γενέτειρα του Salgado μόλις το 0,3%.
 
 Ο Salgado ξεκίνησε το γυμνάσιο στη γενέτειρά του και το ολοκλήρωσε στη Vitoria, μια πόλη σε απόσταση 185 χιλιομέτρων. Εκεί τελείωσε το γυμνάσιο το 1962. Την επόμενη χρονιά πήγε στο πανεπιστήμιο όπου σπούδασε Οικονομικά και ολοκλήρωσε τις σπουδές του το 1967. Την ίδια χρονιά παντρεύτηκε την Lélia Deluiz Wanick, με την οποία έκαναν 2 παιδιά, από τα οποία το μικρότερο πάσχει από Σύνδρομο Down.
Μετακόμισαν στο São Paulo όπου ο Salgado έκανε μεταπτυχιακό στα Οικονομικά και η γυναίκα του ολοκλήρωσε τις σπουδές της στη μουσική. Το 1969 βρέθηκαν στο Παρίσι όπου ο Salgado έκανε Διδακτορικό στα Οικονομικά, ενώ η γυναίκα του σπούδασε αρχιτεκτονική.
Το 1971 μετακόμισαν ξανά στο Λονδίνο, όπου ο Salgado εργάστηκε ως οικονομολόγος στο Διεθνή Οργανισμό Καφέ. Ταξίδεψε στην Αφρική για τη δουλειά του. Τότε ξεκίνησε να κάνει τις πρώτες φωτογραφίσεις. Η φωτογραφία τον συνεπήρε και το 1973 επέστρεψε στο Παρίσι, παραιτούμενος από τη δουλειά του, προκειμένου να εργαστεί ως φωτογράφος.
Αρχικά, εργάστηκε ως ελεύθερος επαγγελματίας και το 1974 εντάχθηκε στο δυναμικό του πρακτορείου Sygma. Την περίοδο εκείνη ταξίδεψε στην Πορτογαλία, Αγκόλα και τη Μοζαμβίκη. Το 1975 μπήκε στο πρακτορείο Gamma και έκανε πολλές δουλειές στην Αφρική, την Ευρώπη και τη Λατινική Αμερική. Το 1977 ξεκίνησε ένα μεγάλο project για τους Ινδιάνους και τους χωρικούς της Λατινικής Αμερικής.
Το 1979 εγκαταλείπει το πρακτορείο Gamma και πηγαίνει στο Magnum όπου θα παραμείνει για 15 χρόνια. Ολοκληρώνει τη δουλειά στη Λατινική Αμερική την οποία κυκλοφορεί σε βιβλίο με τίτλο “Other Americas”. Ταυτόχρονα κάνει δουλειές για πολλά περιοδικά.
Από το 1984 έως τις αρχές 1986 εργάστηκε με τους «Γιατρούς χωρίς σύνορα» στην Αφρική, σε μια προσπάθεια ενάντια στο λιμό. Το αποτέλεσμα ήταν 2 βιβλία (Sahel: Man in Distress και Sahel the End of the Road), τα οποία, μαζί με τις σχετικές εκθέσεις, υποστήριξαν το έργο των «Γιατρών Χωρίς Σύνορα».
Από το 1986 έως το 1992 ταξίδεψε σε 23 χώρες δημιουργώντας μια σειρά φωτογραφιών για την βιομηχανική χειρονακτική εργασία. Το βιβλίο που κυκλοφόρησε με τίτλο “Workers”, το οποίο τυπώθηκε σε περισσότερα από 100.000 αντίτυπα και εκτέθηκε σε 60 μουσεία σε όλον τον κόσμο.
Το 1993 ξεκίνησε μια άλλη σειρά με τον τίτλο “Migrations”. Το έργο αυτό θα τον οδηγούσε σε 43 χώρες, για να καταγράψει ανθρώπους που εγκατέλειπαν την ύπαιθρο για τις πόλεις. Έτσι κατέγραψε την ραγδαία πληθυσμιακή ανάπτυξη πολλών πόλεων. Από αυτή τη δουλειά προέκυψαν 2 βιβλία “Migrations” και το “Portraits of children of migration”, που τυπώθηκαν σε περισσότερα από 220.000 αντίτυπα. Έγιναν μεγάλες εκθέσεις και τυπώθηκαν μεγάλα posters που διανεμήθηκαν σε σχολεία, εκκλησίες, γραφεία κ.λπ. Όλα αυτά συνοδεύτηκαν από σχετικά εκπαιδευτικά προγράμματα.
 
Άλλα βιβλία που έχει κυκλοφορήσει: Les cheminots (Γαλλία, 1989); An Uncertain Grace (ΗΠΑ, Μεγάλη Βρετανία, Ιαπωνία, Γαλλία, Πορτογαλία, Ιταλία, 1990), The Best Photos (Βραζιλία, 1992), Photopoche (Γαλλία, 1993), Terra: Struggle of the Landless (Βραζιλία, Γαλλία, Πορτογαλία, Ιταλία, Μεγάλη Βρετανία, Γερμανία, Ισπανία, 1997), Photopoche Serra Pelada (Γαλλία, 1999).
Ο Salgado με τη γυναίκα του δραστηριοποιούνται στη διάσωση των τροπικών δασών του Αμαζονίου από το 1991. Μαζί δημιούργησαν το πρακτορείο Amazonas Images, που έχει μόνο τους 2 τους ως μέλη (!), το 1994, ένα χρόνο αφού έφυγε από το Magnum.
Ο Salgado είναι σήμερα Πρέσβης Καλής Θελήσεως της UNICEF και έχει τιμηθεί πολλές φορές, μεταξύ των οποίων και ως επίτιμος διδάκτορας σε διάφορα πανεπιστήμια.
27 Νοε
Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ

Ζούμε στην εποχή της εικόνας ,σήμερα όλοι μας  σχεδόν φωτογραφίζουμε  όλοι προσπαθούμε να εντυπωσιάσουμε τους άλλους με τα κατορθώματα μας.

Φωτογραφίζουμε με πάθος , με αγωνιά , θέλουμε να εξελίξουμε τη τέχνη της φωτογραφίας

Αλλά όλες μοιάζουν μεταξύ τους σπάνια προξενούν συναισθήματα..

Και όταν από το συρτάρι της γιαγιάς βγάλεις μια παλιά φωτογραφία με τον εαυτό σου που δε τον είχες δει ποτέ έτσι  βρέφος  κατακλύζεσαι από συναισθήματα …και ας μην έχει η φωτογραφία την υπογραφή κάπου μεγάλου φωτογράφου.

Τότε καταλαβαίνεις τη πραγματική δύναμη της φωτογραφίας

Θέλοντας να σας ευχαριστήσω για τις ευχές για τα γενέθλια μου μοιράζομαι μαζί σας τη πρώτη μου φωτογραφία .

26 Νοε
25 Νοεμβριου ημερα σημαδιακη

Σήμερα μ ενημέρωσαν οι κατασκευαστές της νέας μου ιστοσελίδας ότι είναι έτοιμη και μπορώ να αναρτήσω τη πρώτη μου δημοσίευση στο επίσημο πλέον προσωπικό μου μπλοκ.

Σκεπτόμενος μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή ποιο θέμα να επιλέξω για τη πρώτη δημοσίευση το μάτι μου έπεσε στη γωνία της οθόνης που λέει την ημερομηνία.

25 Νοέμβριου

Η σκέψη πάγωσε και η κάρδια φτερούγισε …

25Νοεμβριου 2005 . Πέρασαν  οκτώ  χρόνια από τότε που έφυγε από κοντά μας για να πάει να βρει  ΑΥΤΟΝ που με τόση πίστη και αφοσίωση υπηρέτησε σ όλη του τη ζωή πάνω στη γη.

Πίστευα  έχοντας στο νου μου την λαϊκή ρήση (( ο χρόνος είναι ο καλλίτερος γιατρός του πόνου..)) ότι με τη πάροδο των χρόνων η απουσία του θα είναι όλο και λιγότερο αισθητή,

Αλλά το αντίθετο όσο περνούν τα χρόνια έχουμε περισσότερο  ανάγκη της παρουσίας του   ιδιαίτερα  τώρα στα δύσκολα …

Δώσε την ευχή σου και την ευλογία σου από κει ψηλά για το νέο ξεκίνημα που κάνω..

Πατέρα - Παππού – ΠαπαΝίκο  σ  ευχαριστούμε

Πατέρα σ ευχαριστώ…